علت تحریم ربا دوشنبه سوم مهر 1391 7:20

و هشام بن حكم از امام صادق عليه السّلام پرسيد: علّت تحريم ربا چيست؟ حضرت فرمود: اگر ربا حلال ميبود مردم تجارت و كسب را ترك مى‌كردند و در پى توليد ما يحتاج زندگى خود نمى‌رفتند پس خداوند ربا را حرام فرمود تا مردم از مفت‌خورى و حرام بسوى كسب حلال و تجارت و خريد و فروش بشتابند، و قرض بى‌بهره ميانشان باقى ماند.
قمّى، صدوق، محمّد بن على بن بابويه - مترجم: غفارى، على اكبر و محم، من لا يحضره الفقيه - ترجمه، 6 جلد، نشر صدوق، تهران - ايران، اول، 1409 ه‍ ق

http://monaliza.eshopfa.biz


برچسب‌ها: علت تحریم ربا – ربا – تحریم ربا – حکم ربا
نوشته شده توسط فاطمه طهماسبی  | لینک ثابت |

باب های مورد نظر در فقه3 یکشنبه دوم مهر 1391 15:31

التجاره

الدین

الرهن

الحجر


برچسب‌ها: فقه – فقه3
نوشته شده توسط فاطمه طهماسبی  | لینک ثابت |

http://www.nezameng.ir/index.aspx?siteid=3&pageid=1025
نوشته شده توسط فاطمه طهماسبی  | لینک ثابت |

http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=78685&consultationid=1004165
نوشته شده توسط فاطمه طهماسبی  | لینک ثابت |


ابواب فقه3 شنبه دهم اردیبهشت 1390 15:5

فقه سوم شامل ابواب حج، جهاد، کفارات، نذر، قضاء و شهادات از کتاب تحریرالروضه فی شرح اللمعه نوشته ی شهید اول و شهید ثانی است که در این وبلاگ مختصری از این مباحث آورده شده است.

نوشته شده توسط فاطمه طهماسبی  | لینک ثابت |

باب سوم: شهادت شنبه دهم اردیبهشت 1390 11:21

شرایط شاهد:

1- عقل

2- بلوغ(البته استثنایی وجود دارد که آن این است که شهادت اطفال بر جراحت با شرایطی امکان دارد، آن شرایط:

الف- جراحت وارده در حدمرگ نباشد.

ب- اطفال ده ساله به بالا باشند.

ج- اطفال بر امری مباح جمع شده باشند.

د- بعد از جراحت و قبل از شهادت پراکنده نشده باشند.

3- اسلام

4- عدالت

5- حلال زاده باشد.

6- ایمان

7- در معرض امتحان قرار نداشته باشد.

تحمل شهادت: موقعی که صحنه را دیده است.

اداء شهادت: زمانیکه در محکمه حاضر شده تا اینکه شهادت را اداء کند.

تفضیل حقوقی:

1- با چهار شاهد مرد:

الف- حقوقی که با چهار شاهد مرد فقط ثابت می شود. مثل:زنا، لواط، مسحق.

ب- زنای موجب رجم با شهادت سه شاهد مرد و دو شاهد زن هم ثابت می شود.

ج- زنای موجب جلد با شهادت دو شاهد مرد و چهار شاهد زن هم اثبات می شود.

2- حقوقی که با دو شاهد مرد ثابت می شود. مثل: ارتداد، قذف، حدسرقت، شرب خمر.

3- یا یک شاهد مرد و دو شاهد زن یا یک شاهد مرد، سوگند ثابت می شود.

4- حقوقی که با شهادت مردان یا زنان به تنهایی ثابت می شود.

5- حقوقی که با شهادت زنان منضم به مردان یا منضم به سوگند ثابت می شود.

رجوع از شهادت:

1- قبل از اعلام حکم از شهادت برمی گردد. که در این صورت شهادت معتبر نیست و از دلایل اثبات دعوا خارج می شود.

2- بعد از اعلام حکم از شهادت خود برمی گردد که در این صورت تاثیری در حکم ندارد.


برچسب‌ها: فقه, شهادت, شرایط شاهد, فقه و حقوق اسلامی, انجام کلیه امور گرافیکی کامپیوتر
نوشته شده توسط فاطمه طهماسبی  | لینک ثابت |

باب چهارم: قضاوت پنجشنبه هشتم اردیبهشت 1390 13:16

 قضاوت

در زمان حضور امام: بر هر مسلمانی واجب عینی است.

در زمان کسی که امام او را منصوب کرده است: بر هر مسلمانی واجب عینی است.

در زمان غیبت: واجب کفایی برای هرکسی که واجد شرایط قضاوت باشد.

شرایط قضاوت:

1- دارای شرایط افتاء (مجتهد جامع الشرایط) باشد. همان شرایط فقیه را داشته باشد.

2- مرد باشد.

3- عادل باشد.

آشنا به بعضی از علوم  و تسلط به بعضی دیگر از علوم داشته باشد. مانند ادبیات عرب را بداند.

4- بینا باشد: قاتل را بشناسد. مجروح را تشخیص دهد. قدرت باصره داشته باشد، بداند چه کاری می کند و آنها را از هم تشخیص دهد.

5- نوشتن را باید بلد باشد. (جزء شرایط افتاء است.)

خودش قدرت نوشتن را داشته باشد به منشی اش واگذار نکند.

نکته: اگر جایی قاضی عادلی باشد، شخص نباید به قاضی جزء مراجعه کند.

مدعی و منکر:

مدعی (خواهان)کسی است که ادعایی می کند پس اگر مدعی دست از دعوایش بردارد. دعوی خاتمه پیدا می کند.

منکر (خوانده یا مدعی علیه)کسی است که در برابر  مدعی قرار می گیرد.

قاعده ی کلی فقهی:(البینتهُ (سند و دو شاهد عادل) للمدعی و الیمینُ(سوگند منکر برای اثبات خود) علی المنکر)

مدعی:

1- کسی است که اگر دعوا را رها کند دعوا دیگر ادامه نخواهد داشت.

2- کسیکه قولش مخالف اصل است. (اصل آن است که ذمه ی منکر برای باشد.)

3- کسی که قول او مخالف ظاهر است.(ظاهر آن است که ذمه ی منکر بری است.)

اگر دعوا دارای اوصاف زیر باشد، مسموع است:

1- دعوا ملارمه باشد. الزام کننده باشد. مثلا قرار بوده فلان کس ملک خود را وقف کند حالا نکرده، اینجا دعوا طرح نمی شود، زیرا الزام کننده نیست.

2- مورد دعوا معلوم باشد. مثلا الف می گوید: من از ب طلب دارم. مقدار طلب چقدر است؟ او نمی داند. بابت چه طلب داری؟ نمی داند. در این صورت دعوا قابل طرح نیست.

3- مورد دعوا قطعیت داشته باشد.

*اگر دعوا این سه خصوصیت را داشته باشد، مسموع است و می تواند قابل طرح باشد.

جواب مدعی علیه یا منکر در موردی که دعوا قطعی است:

1- یا اقرار کند.

2- اگر اقرار نکرد، مدعی باید بینه بیاورد.

 اگر گفت می تواند بینه بیاورد آن را می آورد و ادعا را ثابت می کند.

اگر مدعی بینه نیاورد، مدعی علیه سکوت می کند و باید سوگند بخورد.(مدعی علیه یا نکول کند یا سوگند را به مدعی رد می کند.)

3- سکوت مدعی علیه

شرایط مقر(اقرارکننده):

1- عقل

2- بلوغ

3- عدم حجر یعنی مفلس نباشد.(مفلس کسی است که اهلیت استیفاء به طور خاص ندارد. نماز و روزه اگر دارای شرایط بلوغ و عقل باشد می تواند بخواند ولی ممنوع از تصرفات مالی که دارایی خودش باشد است.)

4- قصد(در قانون آمده است.)

5- اختیار(در قانون آمده است.)

شرایط اثبات ادعای اعسار:

1- وجود بینه

2- یا اینکه مدعی بیاید حرف او را تصدیق کند.

3- در مورد دعوای غیرمالی باشد مثلا قتل که باید دیه پرداخت کند یا سرقت در بعضی موارد غیرمالی است. در این جا فرد باید سوگند بخورد که قدرت مالی ندارد و دیه را نمی تواند پرداخت کند که در اینجا او را آزاد می کنند تا او توان مالی پیدا کند گرچه فرمان به دین بر او واجب است.

نوشته شده توسط فاطمه طهماسبی  | لینک ثابت |

باب دوم: جهاد پنجشنبه هشتم اردیبهشت 1390 12:23

انواع جهاد:

1- جهاد ابتدایی: دارای شرایطی است که از این قرار است:

الف- با مشرکان باشد برای دعوت آنها به اسلام.

ب- باید در زمان حضور پیامبر یا امام باشد.

ج- با اذن امام و یا نایب امام باشد.

نایب: دوگونه است:

نایب عام: دارای صفات نایب خاص نیست. فقهای ما نایب عام هستند. اما چهار نایبی که از طرف امام زمان(عج) در زمان غیبت تعیین شده بودند نایب خاص هستند.

نایب خاص: کسی است که الزاما از طرف امام (شخصی) تعیین شده برای انجام کار مشخصی(خاصی)، مانند مالک اشتر که از طرف امام علی(ع) برای رهبری لشگر تعیین شده است.

مشرک: کسی است که برای خدا شریک قائل شود.

کافر: کسی است که روی حق را می پوشاند. از ریشه ی کفر، به معنای پوشاندن می باشد. به کسی که دارای دینی الهی غیر از دین اسلام است می گوییم کافر. یعنی به اهل کتاب لفظ کافر اطلاق می شود، چون حق این است که همه مسلمان باشند.

کافر سه گونه است:

کافر ذمی: کسی که زیر پرچم اسلام زندگی می کند، پس باید تابع مقررات اسلام باشد. حق ندارد عبادت گاه هایش را بلندتر از مساجد اسلام بسازد. محرمات سببی و نسبی اسلام را باید طبق مقررات اسلا رعایت کند، شرایط نکاح را باید طبق اسلام رعایت کند.

کافر حربی: کافری که در حال جنگ با مسلمانان است.

کافر معاهد: کافری است که با مسلمانان پیمان و عهد بسته ، مثلا پیمان صلح با مسلمانان بسته است.

2- جهاد دفاعی:

 اگر کسی(مشرک، کافر، معاهد که می تواند مسلمان هم باشد) به کشور اسلامی یا به مسلمانان حمله کند بر هر مسلمانی واجب است که از کشور خودش دفاع کند. سه شرط جهاد ابتدایی برای جهاد دفاعی وجود ندارد. عنوان مرد بودن برای دفاع دیگر مطرح نیست. بر هر مسلمانی که در کشور اسلامی زندگی می کند دفاع واجب است چه در زمان غیبت یا زمان امام باشد. تا زمانی که نگفته اند دیگر بس است که به جنگ بروید واجب عینی است اگر گفتند واجب کفایی است.

3- جهاد با نفس

4- جهاد با بقاه:

جمع باغی است. از ریشه ی بغی است. کسانی هستند که از امام زمان خود خروج کرده اند. مثل خوارج.

5- امر به معروف و نهی از منکر

بعضی از فقها امر به معروف و نهی از منکر را از جهاد نمی دانند.

رباط: یعنی مرزداری

برای همه ی مسلمانان واجب کفایی است که از مرزهای خود دفاع بکنند.

واجب است در سال حداقل سه روز یک مسلمان به مرز برود، اما چون واجب کفایی است اگر مرزبان ها زیاد نبودند تا دوماه باید مرزبانی کند.

هرکس می تواند برای مرزبانی نذر کند مثلا نذر مجازاتی  مانند اینکه خدایا اگر فلان حاجت مرا برآورده سازی من پولی را برای خرج کردن در راه مرزبانی می پردازم. و اگر نذر برآورده شد، باید آن پول را خرج مرزبانی کنید.

 احکام کافرذمه:

الف- بذل جزیه: مالی که از کافران ذمی می گیرند برای اینکه زیر پرچم اسلام زندگی کنند.

مسلمین خمس و زکات و مالیات می دهند اما کافر ذمی خمس و زکات نمی دهد چون مسلمان نیست اما در مالیات(خراج) با مسلمانان یکی است.کافر ذمی غیر از مالیات مالی به عنوان جزیه پرداخت می کند. جزیه را از مردان می گیرند. مقدار جزیه را نیز امام تعیین می کند.

ب- ملتزم شدن به احکام مسلمین که شامل موارد زیر است:

1- عدم نکاح با زنان مسلمان

2- عدم تظاهر به انجام اعمال حرام مانند خوردن شراب، گوشت خوک و ...

ج- راهزنی نکردن.

د- جاسوسی نکردن علیه مسلمین و به نفع دشمنان اسلام.

ح- کنیسه ها و کلیساها و عبادت گاه های خود را نباید بلندتر از مساجد اسلامی بسازند.

راهب و کبیر:

کسی که بزرگ سپاه دشمن است و خط اصلی را او می دهد و ربطی به شیخ فانی(پیرمرد در حال فوت) که با دشمن از طریق ایده و نظر همکاری می کند، ندارد. چون دشمن از شیخ فانی رای گرفته است ولی راهب سردسته و فرمانده ی دشمنان است.

امربه معروف و نهی از منکر:

معروف: کارنیک، آن چیزی که موافق شرع باشد.

منکر: خدا و رسول(ص) آن را نهی کرده اند.

وجه تسمیه معروف: چیزی شناخته شده است و کارنیک به معروف نامگذاری شده است.

وجه تسمیه منکر: چیزی است که فطرت انسان از آن دور است.

کسی که می خواهد امر به معروف و نهی از منکر بکند دارای شرایط زیر می باشد:

الف- معروف و منکر را به خوبی بشناسد.

ب- بداند کسی که خلاف معروف می کند یا اینکه امر ممتدی را انجام می دهد اصرار بر آن نداشته باشد.

ج- کسی که می خواهد امر به معروف و نهی از منکر بکند، بداند ضرری بر او وارد نمی شود یا جان او در خطر نیست.

د- بداند امر به معروف و نهی از منکر تاثیرگذار است.

ح- امر به معروف و نهی از منکر اول باید با مصالحه و خوش رویی باشد و در درجه ی بعد تند رفتار کند.

نکته: امر به معروف و نهی از منکر هم واجب عینی است و هم واجب کفایی.

موارد ترک جنگ:

1- امان دادن:

الف- امان عقد است و با درخواست دشمن انجام می شود.

ب- شرایط امان دهنده:1- بالغ باشد. 2- عاقل باشد. 3- قصد و اختیار داشته باشد.

ج- هرکسی که دارای شرایط بالا باشد می تواند امان دهد چه امام باشد، چه نایب امام، چه یک سرباز عادی.

د- امان خواستن دشمن قبل از اسارت باشد. امام می تواند در مورد امان خواستن دشمن نظر بدهد(بعد از اسارت).

ه- امان گیرنده جاسوس دشمن نباشد.

(امن: من ایمن هستم می خواهم در حالت صلح به سر ببرم، نمی خواهم به جنگ ادامه دهم.)

2- تسلیم شدن کافر: کافر اگر تسلیم شود جنگ تمام می شود.

3- اسلام آوردن: کافری در حال جنگ مسلمان شود، جنگ با او ترک می شود.

4- جزیه دادن: هرگاه کافر گفت من جزیه می پردازم، جنگ تمام می شود.

5- مهادنه: دوطرف جنگ با هم بنشینند و صحبت کنند و با هم صلح  کنند، اینجا جنگ تمام می شود.

کسانیکه از فرمان امام زمان خود سرباز زدند:

1- یا دارای تشکیلات و فرمان دهی هستند.

2- یا بدون تشکیلات منسجم هستند.

نوشته شده توسط فاطمه طهماسبی  | لینک ثابت |

رئوس فقه چهارشنبه بیست و چهارم فروردین 1390 18:55

احکام فقهی:

1-عبادات: نماز، روزه، خمس و زکات.

2- معاملات: 1- عقود(عقد)  2- ایقاعات

3- حدود، قصاص و دیات.

4- قضا و شهادات

نوشته شده توسط فاطمه طهماسبی  | لینک ثابت |

باب اول: حج چهارشنبه بیست و چهارم فروردین 1390 17:10

حج

اسباب وجوب حج

1-استطاعت

2- نذر و عهد: کسی که نذر کند که به حج برود.

3- استیجار: کسی که نیاباتا به جای کس دیگر به حج بفرستید. مثلا حج را برای کسی به جای آورد که فوت شده است.

4- افساد: سال گذشته به حج رفته ایم ولی حج به دلیلی فاسد شده است، باید دوباره به جای آورد.

5- کسی که فاقد شرایط به جای آوردن حج بوده است ولی به حج رفته است، در صورت استطاعت باید دوباره به جای آورد.

شرایط حج(وجوب)

عقل، بلوغ، آزادبودن، توشه راه را داشته باشد، امکان طی مسیر وجود داشته باشد.

شرایط صحت حج:

اسلام، قوه ی تمییز و تشخیص، اذن زوج برای زوجه.

نکته: هرکس که به حج برود باید هزینه ی افراد واجب النفقه ی خود را پرداخت کند که در درجه ی اول همسر و درجه ی دوم فرزند و پدر و مادر هستند و در درجه ی سوم خویشاوندانی که نمی توانند درآمدی کسب کنند.

انواع حج:

1-حجه الاسلام: به دلیل اسلام برهر فرد مسلمانی واجب است که حج را یکبار در عمر خود انجام دهد.

2- حج عمره ی مفرده: گاهی واجب است و گاهی مستحب، هرگاه نذر یا عهد کند بر او واجب می شود و درغیر اینصورت مستحب است.

حجه الاسلام:

1-حج تمتع: اگر کسی در خارج از 16فرسخ مکه زندگی کند، حج تمتع بر او واجب می شود.

2- حج قران و 3-  حج افراد : برای افرادی است که در 16فرسخی مکه زندگی می کنند.

حج تمتع: 1- عمره تمتع و 2- حج تمتع

نکته: عمره ی تمتع را فقط شیعیان دارند.

عمره تمتع:

1-محرم شدن در میقات: حاجی یا حاجیه خانم در عمره تمتع یا به مدینه می رود یا به جده می رود و بعد وارد مکه می شود و زمانی که از شهری که وارد مکه می شوند، مکان هایی در آن شهرها وجود دارد که آن را میقات می نامند که افراد باید در آن محرم شوند.

کسانی که از جده می خواهند وارد مکه شوند در میقات صحفه محرِم می شوند.

کسانی که از مدینه می خواهند وارد مکه شوند برای محرم شدن باید به میقات مسجد شجره بروند.

نکته: احرام قبل از میقات برای کسی که نذر کرده باشد صحیح است و یا اینکه در ماه رجب وارد مکه می شود و حج به جای می آورد و می ترسد که ثواب عمره رجبیه را از دست دهد و ماه رجب به پایان برسد، می تواند قبل از میقات احرام ببندد.

محرم شدن یعنی حرام شدن یکسری از اعمال برای فرد که محرمات احرام نامیده می شود که 30مورد است.

الف- نیت: به همراه پوشیدن لباس احرام واجب است.

برای آقایان لباس احرام زربافت، ابریشم و دوخته، گره و حریر نباشد.

ب-گفتن تلبیه: گفتن تلبیه واجب است. تلبیه ذکر خاصی است که باید شخص محرم آن را بیان کند که  ذکر "لبیک، اللهم لبیک، لبیک، ان الحمد و..." است.

مستحب تلبیه گفته شود تا زمانی که محرم چشمانش به خانه ی کعبه بیافتد.

نکته: دوره ی تشریع: تشریع فقط برای زمان پیامبر(ص) بوده است و قانون گذاری انجام می شده است.

دوره ی تفریع: یعنی دوره ای که تشریع گذاری تمام شده است و وظیفه ائمه و امامان تبیین دین است مثل کاری که فقها می کنند.

شرایط عامه تکلیف:

بلوغ و عقل

شرایط نایب:

1-بلوغ و عقل

2- بر ذمه فرد حج مستقر نباشد.(حج واجب خود را انجام داده باشد.)

3- نایب توان رفتن به حج را داشته باشد.

4- نایب و منوب عنه هردو شیعه باشند، مگراینکه منوب عنه پدر نایب باشد.

5- نیت: نایب در نیت منوب علیه را قصد کند.

6- نایب در هنگام انجام اعمال حج باید قصد نیابت را آشکار کند.(فقط و فقط در هنگام احرام این کار را نکند.) ولی در سایر اعمال مستحبی چنین قصدی واجب نیست.

اجره المسمی: قبل از اینکه کسی کارش را برای ما شروع کند، طی می کنیم که چقدر دستمزد بگیرد.

اجره المثل: با کارگری که مثلا در خانه ما کار می کند، قبل از شروع کار با او طی نمی کنیم که در آن روز چه پولی دریافت کند و بعد از اتمام کار او مزد او را بر اساس دستمزد کارگرهای دیگر محاسبه می کنیم.

نکته: شوط در فارسی معادل دور است که7بار آن، طواف دور خانه ی خداست.
نکته: در طواف فرد حق ندارد به پشت یا پهلو نگاه کند و شانه اش از خانه ی کعبه نباید منحرف شود. نباید به دیوار منحنی دست بزند و باید از خانه ی خدا فاصله بگیرد.
 

اعمال عمره تمتع(7ساعت):

1-محرم شدن در میقات(نیت و تلبیه واجب است)

2- اعمال مکه:

الف- طواف: شامل 7شوط است.

ب- نماز طواف : دو رکعتی است که باید پشت مقام ابراهیم بخواند.

ج- سعی صفا و مروه: آغاز سعی از کوه صفا است و پایانش مروه است. فاصله ی بین دو کوه را باید 7بار طی کند و حدود یک ساعت طول می کشد.

د- تقصیر: به کوه مروه که رسید، عملی را باید انجام دهد که اسم آن را تقصیر می گویند که یا موی خود را می چیند و یا ناخن خود را می چیند.

نکته: طواف یعنی گردخانه ی خدا چرخیدن.

نکته: در همه ی اعمال عمره ی تمتع نیت ها یکی است مثلا در طواف نیت کند که طواف خانه ی خدا را به جای می آورم و برای به جای آوردن عمره ی تمتع قربته الی الله. در نماز طواف و سعی صفا و مروه و تقصیر نیز همین گونه است.

 واجب:

1-موقت: وقت خاصی در شرع اسلام تعیین شده است.(موسع و مضیق)

الف- واجب موسع: زمان انجام واجب خیلی کمتر از وقتی است که شرع برای آن تعیین کرده است، مثلا نماز صبح 5تا10 دقیقه طول می کشد درصورتی که شارع 5/1 ساعت برای نماز صبح تعیین کرده است.

ب- واجب مضیق: وقت انجام آن دقیقا به اندازه ی زمانی است که شارع برای ما تعیین کرده است، مثل روزه.

2- غیرموقت: واجبی که برایش وقت خاصی تعیین نکرده اند. مثل حج.

اعمال حج تمتع

1- محرم شدن:

الف- نیت

ب- تلبیه گفتن

*میقات حج تمتع مکه است.

2- وقوف در عرفات: از ظهر روز نهم ذی الحجه(روز عرفه) شروع می شود تا غروب روز عرفه.

3- وقوف در مشعرالحرام: غروب روز عرفه می روند به مشعر الحرام و شب نیت می کنند که وقوف کنند در مشعرالحرام برای حج تمتع که از نیمه شب دوازدهم ذی الحجه تا طلوع آفتاب برای آقایان است. خانم ها می توانند تا صبح بمانند و به منی بروند.

4- وقوف در منی: که سه روز دهم، یازدهم، دوازدهم ذی الحجه است.

اعمال روز دهم

1- رمی جمره ی عقبی: هفت سنگ به جمره ی عقبی پرتاب شود که نیت می کند جمره ی عقبی را به جای می آورم برای حج تمتع. همه ی سنگ ها باید به جمره برخورد کند.

2- قربانی: گوسفند، گاو یا شتر باشد. قربانی نباید شل، کور، الیل، مریض باشد. باید سالم باشد. گوشتش را به سه قسمت تقسیم می کند: اول برای فقرا. دوم برای خودش. سوم به دوستانش.

3- تقصیر: برای خانم ها چیدن ناخن و موی سر است ولی برای آقایان که بار اول می روند تقصیر که تراشیدن موی سر است واجب است.

نکته: وقتی که فرد از احرام خارج شده شخص محل شده و انجام سی کار از حالت حرمت برایش خارج شده و دیگر حرام نیست. ولی هنوز حرام است که شاهد عقد باشد، عقد کند، عطر نزند، آمیزش زناشویی انجام ندهد تا زمانیکه اعمال مکه را به اتمام برساند.

اعمال روزهای یازدهم و دوازدهم

رمی جمرات سه گانه: شروع از جمره ی اولی بعد جمره ی وسطی و بعد جمره ی عقبی که به هر کدام هفت سنگ باید بیاند.

بیتوته در منی: برای هر سه روز دهم، یازدهم، دوازدهم واجب است که در منی بیتوته داشته باشد. بیتوته در منی، یعنی شب را در منی به سر بردند.

اعمال مکه: حاجی یا حاجیه می تواند صبر کند روز دوازدهم اذان ظهر از منی خارج شود و اعمال مکه را انجام دهد این راه اول است.

راه دوم این است که بعد از نیمه شب ساعت 5دقیقه ی روز یازدهم از منی خارج شود و اعمال مکه را به جای آورد و قبل از غروب روز یازدهم به منی برگردد و عمل روی جمرات سه گانه را انجام دهد.

راه سوم این است که روز یازدهم را به نیمه شب برساند و ساعت 5دقیقه ی روز دوازدهم به سمت مکه برود و اعمال مکه را انجام دهد و اذان ظهر به منی برگردد و رمی جمرات سه گانه را انجام دهد.

اما اگر نتوانست راه دوم و سوم را انجام دهد، مثلا خوابش برد. می تواند راه اول را انتخاب کند.

پایان اعمال مکه در حج تمتع:

اتمام بیتوته منی و اتمام اعمال.

اعمال مکه در حج تمتع:

طواف(7بار)، نماز طواف، سعی(یعنی فاصله) بین صفا و مروه(7بار)، تقصیر، طواف نساء، نماز طواف نساء.

نکته: تمام اعمال مکه و مدینه با نیت باید باشد بدون نیت هیچ فایده ای ندارد.

اعمال عمره ی مفرده

1- محرم شدن در میقات:

الف- نیت: محرم می شود برای به جا آوردن حج عمره ی مفرده قربه الی الله.

ب- تلبیه: اللهم لبیک ...

2- اعمال مکه: طواف، نماز طواف، سعی بین صفا و مروه، تقصیر، طواف نساء، نماز طواف نساء.

نکته: مسجد تنعیم میقات مکه است که شخص در داخل مکه است و می خواهد محرم شود و به مسجد تنعیم می رود و محرم می شود. و انجام 30کار بر او حرام می شود.

نکته: حتما باید شخص با طهارت این اعمال را در حج عمره ی مفرده انجام دهد. هیچ تفاوتی بین فرد نمازگذار و کسیکه اعمال حج را انجام می دهد از لحاظ طهارت نیست.

نکته: نماز طواف واجب حتما باید پشت مقام ابراهیم خوانده شود.

نماز طواف نساء هم باید پشت مقام ابراهیم خوانده شود.

نماز طواف مستحبی در هر جای خانه ی خدا(مسجدالحرام) می تواند خوانده شود.

 


برچسب‌ها: فقه, فقه3, حج, شرایط وجوب حج, شرایط صحت حج
نوشته شده توسط فاطمه طهماسبی  | لینک ثابت |